EVRENSEL BOYUT

Zihniyle sema etmeyen, gönlüyle evreni görmeyen, sevgiyle ömrünü sarmayan; yaşıyor mu saysın kendini, kaybolmuş mu; kendi kadar küçük dünya içinde..

Bir hayatı bir beden-ruh-zihin paylaşabilmek biriyle..birlikte düşler kurgulayabilmek ve gerçekmişçesine dalabilmek hayallerine..birlikte evreni  yüzüne güldüren gülücükler saçmak hayata, umudun yelesinden tutup yol almak yarınlarına öyle hür, öyle sınırsızca..gözlerinden gözlerine mutluluk duyumsatan huzur cümleleri nakletmek sessiz ama derin, başkasınca anlaşılmaz ama sözcüklerden çok daha anlamlı..Değerle(n)mek; düşüncelere, varoluşa, karaktere, duruşa, olduğuncalığı yansıtışa her şekilde..birlikte çocuk olabilmek;yargılamamak,yargılanmamak..anlaşabilmek;ard niyetsiz,ön yargısız,sorgusuz..birlikte eğlenebilmek çılgınca;çılgınca eylemler gerçekleyebilmek;muzipçe ama masumca;incitmeden,incinmeden..hayatı ağdalı bir dram gibi değil,her saniyesi paha biçilemez değerli bir hazine gibi  ömürleyebilmek ruhunca;birlikte, insan gibi..yaradılışına bahşedilen duru öz gibi olabildiğince doğal,olabildiğince insani..özenlemek; sahip olduklarını,emeğinin her zerresini evrenin..ve dokunmak; her mm2 sine sevdiğinin;bir an sonrasına çıkmayan umutsuzluğa inat sevgiyle-aşkla-değerle dokunabilmek sevdiğine..

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu


Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır